Çocukların Omurga Gelişimi

Yenidoğan bir bebeğin omurgası erişkinden oldukça farklıdır. Anne karnında duruş pozisyonuna bağlı olarak boyun, sırt ve bel bölgesi hep birlikte yandan bakıldığında yuvarlak görünümdedir. Yani tüm omurgada doğal hafif kamburluk hali mevcuttur. Yetişkin bir insanda ise yandan bakıldığında omurgasında arkaya ve öne doğru eğrilikler vardır. Yuvarlaklığı arkaya olan eğrilikleri (Kifoz) Kamburluk , yuvarlaklığı öne doğru olan eğrilikleri ise (Lordoz) Çukurluk olarak adlandırabiliriz. Sırtta ve Kuyruk sokumunda belli bir dereceye kadar Kamburluk olması, Boyun ve Belde yine belli bir dereceye kadar çukurluk olması  normaldir. Ancak bebeklerde, çocuklarda ve erişkinlerde önden veya arkadan bakıldığında omurganın dümdüz olması sağa veya sola doğru bir eğrilik olmaması gerekir.

Bebeklik döneminde yandan bakıldığında tüm omurganın hafif kambur duruşu büyüme ile birlikte şekillenir. Normal gelişimi ile  bebeğin başını tutmaya başlaması, başını kaldırabilmesi , kucakta dik durumda tutuluşu, destekli oturması, desteksiz oturması, ayakta durmaya başlaması, yardımla yürüyüşü ve tam desteksiz yürüyüşü gibi aşamalardan geçtikçe yavaş yavaş sırt ve kuyruk sokumunun doğal kamburluğu devam ederken, boyun ve bel çukurlukları şekillenir. Motor gelişim ilerledikçe ve çocuk büyüdükçe bu şekillenme de ilerler ve sonuçta erişkin omurgasına benzer görüntü ortaya çıkar. Burada dikkat edilmesi gereken durum yenidoğan döneminde başını tutamayan bir bebeğin başının da desteklenerek kavranması ve tutulması gerekliliğidir. Başını yataktan kaldıramayan, başını sağa veya sola yada sağdan sola çeviremeyen bir bebeği yüzükoyun yatırmamak gerekir. Bu hayati derecede önemlidir.  Tavsiye edilen pozisyon yan, hafif yan yada sırtüstü pozisyonlarda yatıştır. Yatakta sağdan sola dönebilen , sırtüstü yatıştan yüzükoyun yatış pozisyonuna kendisi geçme motor yeteneğine ulaşmış bir çocuk artık istediği pozisyonda yatabilir. Motor gelişimini izlerken bebeklerde hiçbir şekilde erkenci davranmamak gerekir. Yani oturabilme olgunluğuna ulaşmamış bir bebeği oturtmak sakıncalıdır. Ortalama 6 aylık olmadan bir bebeğin desteksiz oturması beklenmemelidir. 10 aylık olmadan ayaklanması, yürütmeye çalışılması da çok sakıncalıdır. Ortalama 10-18. aylar arasında sağlıklı bebekler yürümeye başlar. Bu açıdan yine aceleci davranılıp, 9-10 aydan önce yürüteç kullanarak bebeklerin henüz yük taşımaya uygun hale gelmemiş kemik ve eklemlerine yük verilmemelidir. Aslında yürüteç başka açılardan da (Erkek bebeklerde testislerin sıkışması vb) mahzurludur. Bu dönemde en iyi yapılacak şey henüz yapamayacağı hiçbir hareketi bebekten beklememek , gelişimini günden güne izlemek ve onun yeni yaptığı marifetleri keyifle izlemektir.